Even van me afschrijven….

Chauffeursnieuws

Even van me afschrijven….

Ik ga dagelijks lossen op de luchthaven zaventem, bij deze mijn verhaal.
De dag begon als vele anderen. Ik maakte me druk over de normale dingen, wat hebben we (ik en mijn collega) toch veel goederen om te leveren, wat is mijn wagen toch slecht gewassen gisteren.

We waren op ons gemak aan het lossen en mijn collega was intussen net klaar met een gedeelte van alle emballage te laden. Er stond nog wel een gedeelte wat ik moest laden.
Op het moment dat ik nog maar 6 rolcontainers in mijn vrachtwagen had staan. Kwam eerst een doffe klap. We keken wel wat beduust rond in de veronderstelling dat er 2 auto’s op elkaar waren geknalt of een bus. (Dit soort dingen zijn er wel eens eerder gebeurd).
Toen was hij daar, een oorverdovende rotklap die de hele luchthaven liet trillen.
Ik en mijn collega kijken elkaar vragend aan.
WAT IS DAT?
Parkeerdak ingestort? Een vrachtwagen tegen een steunpilaar aangereden? Wat is er?
Er waren op datzelfde ogenblik meerdere mensen met dezelfde gedachten en liepen direct in de richting van de steunpilaren om te kijken.
Het eerste wat vervolgens in mijn hoofd omging was maar 1 woord. “Aanslag”. Dit sprak ik ook hardop uit richting mijn collega.
En binnen een 30 seconden zag ik ineens mensen van een soort veiligheidsdienst voorbij rennen. Toen wist ik het al zeker, maar wachte nog even af en zetten 2 rolcontainers van mijn laadklep af. Waarom ik dit nog deed weet ik niet, verward? Verrasd?
Vervolgens hoorde ik een van de veiligheids mensen in een hoekje praten dat er “boven” een ontploffing was geweest.
Het eerste wat ik tegen mijn collega zei was: “we gaan!!!”
Na die woorden ben ik naar mijn cabine gerend om mijn telefoon te pakken. Ik ging direct mijn leidinggevende bellen. Het enige wat ik me nog kan herrineren van dat gesprek waren mijn woorden: “er is zojuist een aanslag gepleegt, wij gaan NU vertrekken”. Wat mijn leidinggevende vervolgens zei weet ik niet meer…. alles gaat dan zo snel.
Ik en mijn collega keken elkaar nog aan op dat moment…. wat dien we met die laatste 6 rolcontainers??? Klonk de vraag van ons beiden.
Gewoon snél lossen!! Zoals het een echt chauffeur betaamt!
Binnen 1 minuut waren ze alle 6 beneden. Ondertussen kwam de evacuatiestroom op gang! Deze werden op 20 meter van onze vrachtwagens naar buiten geleid.
Die stroom mensen staan op mijn netvlies gebrand! Mensen met kinderen op hun armen sommige met hun kinderen aan de hand. Andere waren zakenlui…. alles en iedereen liep door elkaar heen. De een had bagage de ander niet of niet meer.
De lucht, die deze mensen met zich meetrokken, door de evacuatiedeuren, was die van een soort van springstof zoals ik die nog herriner uit mijn tijd bij de luchtmacht.
Op het moment dat wij buiten reden merkte ik pas de omvang van de aanslag, ik kon de gesprongen ruiten zien en overal liepen mensen, sommige stonden in shock rond te kijken, weer anderen zaten onder het bloed, weer andere hadden kleding verscheurd om wonden te verbinden.
Het geluid van alle sirenes was oorverdovend!!!
Na eindelijk de luchthaven af te zijn, dacht ik enkel nog “IK BEN VEILIG!”.
Pas na 8.15 of 8.30 kwam de media op gang en hoorde ik pas wat er toen gebeurd was en hoe dichtbij het eigenlijk was gebeurd. Eerst dacht ik nog dat het over 800 meter ging, inmiddels ben ik erachter dat het slechts 200!! was.
Bij deze wil ik mijn steun uiten aan alle slachtoffers en eventuele nabestaanden van deze ravage en zeer laffe terroristische daad!
En dank ik nog maar een keer dat ik er zonder kleerscheuren vanaf ben gekomen.
‪#‎prayforbelgium‬

Reacties