Geachte Shirley

Geachte Shirley

na een kort nachtje mochten we maandag weer vroeg op om richting Hoorn te rijden. En daar voorbij. Wat even schrikken was, want de weg is de afgelopen tijd al best wel veranderd.

Hier en daar zijn wat stroken omgelegd en begin je al beter te zien hoe de weg uiteindelijk zal gaan lopen. Onze klus was om wat van die zwarte ATM-meuk weg te gaan rijden, wat er een tijd geleden door al die trailers heen is gereden. Inmiddels is de ondergrond genoeg ingezakt, en kunnen wij als een soort kunstenaars het grove blok gaan afbikken tot het de juiste vorm heeft voor een mooi viaduct. De berekenaars hadden heel slim bedacht dat als het op de ene locatie over zou zijn, het mooi te gebruiken is op een andere locatie op het werk, zodat er minder van dat spul nodig is. En dus zouden we van werkvak 21 (daar waar de nieuwe weg afbuigt van de originele Westfrisiaweg) naar werkvak 24 rijden, wat ergens tussen de weilanden vlakbij Hem is, als ik het goed heb onthouden. De kortste weg zou dan via het werk zelf zijn, maar omdat er ergens bij werkvak 22 ongeveer een tunneltje is dat nu nog vol water staat, moesten we omrijden. Via Enkhuizen en de niet-meer-bestaande-rotonde net voorbij de Woeste Hoogte naar de nieuwe rotonde die is aangelegd zodat wij veiliger het werk op en af kunnen rijden. Een rondje van ongeveer een uurtje rijden, wat ook in een halfuurtje zou kunnen. En dus konden we ondertussen lekker radio luisteren. Niet alleen was de Top 500 van het Foute Uur op Q Music begonnen, ook stonden de boeren in het zuiden van het land met de tranen in hun ogen naar de landerijen te kijken. Door de vele regenval kwam het water veel hoger te staan dan normaal was in deze tijd van het jaar. En wat daar niet bij hielp was het vogeltjesbeleid van de waterschappen. Om te zorgen dat de beestjes lekker kunnen nestelen en groeien was er besloten om pas ergens rond 1 juli te gaan maaien, wat betekende dat alle sloten nog vol stonden met riet, grassen en ander struikgewas, waardoor het water er maar heel langzaam doorheen loopt. Verre van ideaal wanneer het met bakken tegelijk uit de hemel komt vallen, waardoor het peil snel stijgt in de sloten, en er dus veel op het land blijft staan. De broedende weidevogels? Tja die waren klaar. Want ook de nesten waren ondergelopen. Ondertussen was er een minister bezig om een potje te maken voor evenementen die vanwege zware regenval zouden moeten worden afgelast. Wacht even, dus voor verregende feesten is er wel geld, maar wanneer er door ondoordachte acties voedsel en natuur verloren gaat, dan word daar snel omheen gebabbeld? *smiley die aan z’n kin krabt* volgens mij zitten we een beetje in de omgekeerde wereld.
Dinsdag mochten we wederom naar werkvak 21, daaro langs de Westfrisiaweg, om weer een dagje ATM-zand te gaan rijden. Er worden wel eens grapjes gemaakt over Friezen, dat ze zelf ook een hekel aan Friesland hebben, omdat er alle dagen zoveel auto’s de dijk over vliegen naar Noord Holland toe. Nu begon het mij ook op te vallen hoeveel auto’s er over die 2 provinciale wegen in Westfriesland rijden, en dan vooral in de richting van de A7, zo snel mogelijk Westfriesland uit. Is het een overeenkomst, dat Friezen en Westfriezen beide graag reizen? Ondertussen waren wij ons druk aan het concentreren, want tussen de kruising met de Markerwaardweg en Enkhuizen zijn een aantal verkeerslichten voorzien van een matrixbord. Dat hangt een paar 100 meter voor de kruising, en geeft aan of je rood krijgt, of dat het groen blijft bij 70 km/h. Verdomde handig voor de doorstroming, als het wat beter zou werken. Terwijl wij ons tussen het vele forensverkeer door wrongen, hoorden we op de radio dat er binnenkort geen suikerige drankjes als Wicky, Fristi en Chocomel meer op basisscholen gedronken mogen worden. De kinderen mogen dan kiezen uit water, thee of schoolmelk *smiley die zit te juichen in z’n tuigje* dat is een goed begin, nu nog wachten tot ook de Dora-koekjes en K3-snoepjes worden verboden. Betuttelend zegt U? Er was ook een internationaal onderzoek gedaan, wat jaarlijks plaats vind, en hoezee hoezee we hebben een nieuwe mijlpaal in de geschiedenis bereikt: dit jaar zijn er voor het eerst meer te zware mensen dan ondervoede mensen op de wereld. Denk even aan al die foto’s van magere mensen in diverse vluchtelingenkampen en in de aanhoudende droogte in Afrika, en bedenk dan dat er meer mensen zijn die baggervet door het leven waggelen. Vind je het dan nog steeds onzin dat scholen bepalen wat kinderen wel en niet mogen eten en drinken? Blijkbaar moet het wel op school gebeuren, want de ouders weten zelf ook niet meer wat gezond of ongezond is.
Woensdag mochten we weer van de loswal op HN80 naar het werkvak bij Spierdijk rijden *smiley die zit te juichen in z’n tuigje* dat is een tijd geleden, ik was erg benieuwd of we dezelfde rondetijden nog zouden kunnen halen. Maar dat ging nog best makkelijk. De vorige keren waren er nog wat delen van de route met een snelheidsbeperking, nu nog maar eentje. En dan precies langs een werkvak waar niks gebeurde, tussen de rotonde bij de Goorn en het kruispunt waar je richting Berkhout kunt rijden. Op het stuk daarna werd er wel gewerkt. Een kraan was naast het fietspad bezig, en dus stond er netjes een verkeersbegeleider bij, er reden wat dumpers heen en weer en de auto’s stonden tussen het fietspad en de weg in de berm geparkeerd. Maar daar mochten we dan gewoon met 80 voorbij rijden, ook al stond de broodtrommel van de grondwerker te rammelen tussen de stoelen *smiley die aan z’n kin krabt* maar er waren wel meer onduidelijkheden. Zo moest een trailer met zo’n 30 ton zand de ankers en remparachutes uitgooien, toen iemand een inrit van een werkvak gebruikte om te keren. Helemaal niet erg natuurlijk, maar wacht dan even een momentje tot alle verkeer met volle belading en snelheid voorbij is geraast. Gelukkig werden we niet veel later aan het lachen gemaakt. Tegenwoordig zijn er nogal wat mensen die de hondenriem aan hun riem vastmaken, zodat hun handen vrij hebben tijdens het hardlopen. Alleen moet je er dan wel om denken *smiley die over z’n stuur gevouwen ligt* dat de hond ook echt mee blijft rennen *smiley met natte ogen van het lachen* en niet tijdens een sprintje denkt “Ik moet poepen!”, want dan lig je dus bijna met je neus op het gras. Onderweg kwamen we nog een andere gekkie tegen: een knappe Mercedes die de aandacht trok door z’n geringe snelheid en knipperende alarmlichten. Dichterbij gekomen bleek wel waarom hij niet te hard durfde te rijden: de deur was iets te ver open gegaan, en ging nu niet meer dicht. Maar blijkbaar was dat voor de bestuurder geen reden om thuis te blijven. Ondertussen hoorden we op de radio dat Elon Musk, bekend van het automerk Tesla, een zonnepanelen BV over had genomen. De aandeelhouders waren er niet erg blij mee, maar ondertussen had hij een visie die al een generatie verder reikt: op deze manier kan je zelf stroom opwekken, vervolgens die stroom opslaan (Tesla heeft al een accu BV, die batterijen levert voor de auto’s en voor thuisgebruik), en er daarna ook nog eens mee autorijden *smileys die staan te juichen op tafel* en dat alles kun je kopen binnen 1 bedrijf. Ik snap niet waarom andere mensen het niet snappen. Volgens mij zouden de 18.000 huishoudens en bedrijfjes in het zuidoosten van Amsterdam en Diemen heel graag zoiets in huis hebben, want zij zaten van gisteravond tot vanochtend zonder stroom door een storing in een tussenstation.
Donderdag mochten we wederom zand rijden naar Spierdijk. De dag begon met een warme 19 graden. Toen ik bij jou instapte had ik het klamme zweet al op m’n rug staan. Gelukkig, zou ik bijna willen zeggen, kwam er ervolgens regen en onweer, waardoor de temperatuur niet verder steeg en de benauwdigheid ook enigszins meeviel. Terwijl wij lekker ons rondje reden, hoorden we op het nieuws dat er veel files stonden door het slechte weer. Hier en daar waren zelfs wegen afgesloten omdat ze waren ondergelopen. Dit zijn van die dagen dat we ons zouden moeten beseffen dat het een keerpunt is in de geschiedenis. Op school worden grappige plaatjes getoond van evoluerende diersoorten, die zich noodgedwongen moeten aanpassen om te kunnen overleven. Dat lijkt voor ons nu ook te gaan gebeuren: aanpassen of uitsterven. Om me weer uit m’n zweverige bui te halen, was er gelukkig ook echt belangrijk nieuws: de politie is te blank. Ik vraag me af of Sylvana Simons die zin niet te discriminerend vind, want blank heeft nogal een negatieve ondertoon. Om een goede afspiegeling van de maatschappij te zijn, zouden er meer mensen met andere kleuren en culturen bij de politie moeten werken. Helaas wil dat niet erg lukken, want het aantal niet-blanken op de opleiding is zeer gering. Natuurlijk is het goed om een mix te hebben. Kijk naar Detroit in Amerika, waar grote onrust is omdat de politie voornamelijk uit blanken bestaat, terwijl een groot gedeelte van de bevolking zwart is. Dichter bij huis is de terroristenwijk Molenbeek in België, waar een hoop mensen schijnen te wonen die met de Koran op het nachtkastje slapen. Als je daar een groep blanke Frans/Vlaams sprekende agenten tussen zet, dan krijg je een grote cultuurschok. Had die mensen iets geleerd over de Islam en de Arabische taal, en het was veel makkelijker geweest om contact te vinden met de bewoners, en daarmee alles wat beter in de gaten te houden. En terwijl wij ons in Nederland druk maakten om een museum in Rotterdam dat onder water liep, was Duitsland in de ban van een schutter die zich in een bioscoop had verschanst maar (nog) niemand had doodgeschoten, en werd in China het leger opgetrommeld om te helpen met het opruimen van de ravage na een zogenaamde killertornado. Al ruim 50 mensen waren overleden en vele waren er nog vermist. De enige die het noodweer in Nederland niet had overleefd, was een man die geëlektrocuteerd was door zijn eigen wietplantage.
Vrijdag begon wederom klef. Door een combinatie van zonnebrandcrème, een broodje jam bij het ontbijt en het klammige weer, was alles wat ik in jouw cabine aanraakte nogal plakkerig. Gelukkig werd het mistig en bleef de temperatuur net onder de 20 graden. Zo konden we toch redelijk comfortabel al die vrachten zand naar Spierdijk toe brengen. Ondanks dat de bestelling bij de visboer niet helemaal goed was gegaan, werd het toch een mooi dagje. Eerst kwamen we de nieuwe Jaguar F-Pace tegen. Jaguar, samen met Land Rover eigendom van Tata, vond het nodig om zelf een SUV op de markt te brengen. We hebben nu met eigen ogen kunnen zien dat Horribly White geen geschikte kleur is, maar dat daardoor de grille met het bekende logo wel beter opvalt. Waar de Range Rover opvalt door z’n nogal hoekige vorm, daar moet de F-Pace het vooral van de lichtarmaturen en logo’s hebben, in grote lijnen is de vorm nogal anoniem. Niet veel later kwamen we een andere Jaguar tegen, met een wat opvallender vorm, de klassieke XJ sedan, in een sjieke bruingrijze tint zoals die alleen toen konden maken, met de spiegels als enige versiersels op de zijschermen geplaatst. Nog zo’n waanzinnige verschijning was de E-type cabrio die we later troffen. Ondanks de zwarte kleur viel deze klassieke schoonheid onmiddelijk op tussen het overige verkeer. Ook opvallend, maar dan op een heel andere manier, was de nieuwe F-type cabrio. Niet alleen door de sportieve lijnen, maar ook omdat die lijnen waren gevat in een knaloranje kleurtje *smiley die zit te juichen in z’n tuigje* wat een feest was het op de weg! En dat feest was nog niet over toen het zand eenmaal op was, want de planner had nog een snoepreisje voor mij. Terwijl jij met gesmeerde kleppen en nieuwe lampjes van je weekendrust ging genieten, mocht ik nog even een 10×4 naar de MAN garage in Beverwijk brengen. Collega’s brachten er een nieuwe 10×8 en een trekker met casco-trailer heen, waarna ik me moest inhouden om geen grapjes over MAN en groepsbezoeken aan de garage te maken. De storing in de liftas ten spijt, waren de auto’s niet uitgenodigd om aan te sleutelen, maar voor de show. In Beverwijk zou namelijk een nieuwe garage op feestelijke wijze geopend worden (autodealers moeten de deuren sluiten, maar bij MAN komen er alleen maar meer garages bij. En ik maak nog steeds geen grapjes) en daarvoor waren er van diverse bedrijven MAN’s uitgenodigd om de zakenrelaties en andere geïnteresseerden te laten zien hoe veelzijdig de Duitse Skoda-trucks zijn. Na dat uitstapje was het voor mij dan ook weekend.
En wat was het heerlijk om zaterdag weer eens uit te kunnen slapen. Die rust was ook wel nodig, want Vader was weer lekker bezig geweest op de boerderij. Deel 1 van de tweede snee was gemaaid, en werd in de ronde balen geperst. Omdat het land nog wat nattig was, en Vader geen gedoe wilde met allemaal ronde afdrukken in het land en toeristen die zouden denken dat de aliens geland waren, werden Wingman, Oom en ik het land in gestuurd om alles op te ruimen. Oom zette de balen op de kar, ik reed ze naar het erf toe, waar Wingman ze netjes opstapelde. Een zware klus, die werd beloond met Chinees eten en een bakkie ijs *smiley met slagroom op z’n neus*
Zondag was er wat minder tijd om uit te slapen, want Wingman zou een rondje gaan toeren met zijn motorclubje. En nu zit ik dus te dubben wat ik zal gaan doen. Ik kan op de motor stappen en naar het evenement rijden waar de toertocht heen zou gaan. Of boodschappen doen en in de tuin studderen. Of op de bank gaan liggen en kijken hoe de motors over het circuit van Assen vliegen *smiley die aan z’n kin krabt* keuzes keuzes…. Eerst nog maar een kopje thee drinken in het zonnetje denk ik. Fijne zonnigdag allemaal!

Reacties